Uczył się w gimnazjum w Żytomierzu, i w następnej kolejności studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. od momentu 1908 r. należał aż do Związku Walki Czynnej, i od momentu 1912 r. aż do Związku Strzeleckiego. Ukończył w 1913 r. szkołę podoficerską, i w następnej kolejności oficerską Związku Strzeleckiego. Po wybuchu I wojny światowej przerwał uczelnia i od momentu sierpnia 1914 r. służył w Legionach Polskich. Dowodził plutonem w 1 Pułku Piechoty, później kompanią w 5 Pułku Piechoty, i w następnej kolejności został adiutantem w 7 Pułku Piechoty w składzie I Brygady. Był ranny w bitwie przy Łowczówkiem 25 grudnia 1914 r. Po kryzysie przysięgowym w 1917 r. został internowany w obozie w Beniaminowie, w którym przebywał od momentu lipca 1917 r. aż do kwietnia 1918 r. aż do października tego roku sprawował funkcję dowódcy Okręgu Krakowskiego Polskiej Organizacji Wojskowej.